สนุกและเพลิดเพลิน: 2010

แสงอาทิตย์ลับดับลง เหมือนหัวใจที่มืนมน

คนที่รักจากเราไป ไฉนเลยจะสว่างในกมล

สุขทุกข์ปะปน อยู่ทุกที่ทุกเวลา

แสงจันทราในยาม สุริยาลับดับขอบฟ้า

หมู่มวลนกกา บินกลับสู่รัง

ไม่เหมือนดังตัวคน ไม่หวลคืนขอน

ไปแล้วไม่กลับมา หัวใจคิดกังวน